Het vraagstuk van ons bestaan

Geplaatst: mei 8, 2012 in Me - Myself and I
Tags:, , , , , , , ,
7

Mij wordt regelmatig de vraag gesteld waarom ik zo veel met religie en levensbeschouwing bezig ben, terwijl ik zelf niet (meer) gelovig ben. Ik kaats dan vaak de bal terug en vraag hoe het kan dat mensen er niet mee bezig zijn. Hoe kan het dat mensen “eten, drinken en vrolijk zijn” terwijl ze geloven dat in het hiernamaals “wening is en knersing der tanden”? Hoe kan het dat mensen niet geïnteresseerd zijn in het doel van dit leven, als er überhaupt al een doel is? Dat is voor mij onbegrijpelijk. Over mijn geloof kan ik kort zijn: dat is er nooit oprecht geweest. Ik ben christelijk opgevoed, naar christelijke scholen gegaan en in een christelijke omgeving opgegroeid. Kortom, ik wist niet beter.

“En ik begaf mijn hart om met wijsheid te onderzoeken, en na te speuren al wat er geschiedt onder den hemel. Deze moeilijke bezigheid heeft God den kinderen der mensen gegeven, om zich daarin te bekommeren.” ~ Prediker 1:13

Totdat ik zelf ging nadenken, twijfelen, zoeken naar God. Ik vond geen God, ik vond mensen die beweerden God te kennen. Eerst vooral mannen in zwarte pakken die heel streng keken en spraken over eeuwige verdoemenis. Daarna mensen die lachend vertelden dat we allemaal naar de hemel gaan. Dat leek mij wel wat. Genieten van het leven en op weg naar een nog beter hiernamaals. Ieder mens wil wel kunnen vertrouwen op een bovennatuurlijk wezen dat altijd voor ons klaarstaat. De wens is de vader van de gedachte.

“Het geloof nu is een vaste grond der dingen, die men hoopt, en een bewijs der zaken, die men niet ziet.” ~ Hebreeën 11:1

Maar wat is nu het ware geloof? De farizeeën die met een zingende stem in de kerk voorlezen en verdoemenis over het gewone volk uitstorten? Mannenbroeders die altijd zwarte kleren dragen, bedrukt kijken en garen lijken te spinnen bij het leed van anderen, omdat dat aantoont dat het leven op aarde een straf van God is? Mensen die de Bijbel als letterlijke leidraad voor hun leven zien en de wetenschap afschilderen als de satan?
Of toch de mensen die de Bijbel niet zo nauw nemen en alleen de dingen geloven die ze aangenaam vinden? Moderne gelovigen die de Bijbel meer als een fictief boek zien, met een mooie boodschap, dat je niet te letterlijk moet nemen? Pseudo-wetenschappers die, tegen beter weten in, de Bijbel proberen te combineren met de huidige wetenschap? God is liefde en we gaan straks met z’n allen chillen in de hemel?

“The whole problem with the world is that fools and fanatics are always so certain of themselves, and wiser people so full of doubts.” ~ Bertrand Russell

Uiteraard is de situatie die ik schets wat zwart-wit, er zitten nog duizenden stromingen tussen. Er is onder christenen weinig consensus over wat de ware godsdienst is. Maar wat dacht u van het jodendom? Toch de oudste godsdienst ter wereld. Sterker nog, de godsdienst waaruit het christendom is ontstaan. En de onder christenen alom gevreesde islam? Je kunt veel zeggen over moslims, maar het is evident dat ze een stuk éénduidiger en standvastiger in hun geloof zijn dan de gemiddelde christen. En dan heb ik het alleen nog maar over de grote monotheïstische religies. Hindoeïsme, boeddhisme, new age – er zijn ontelbare levensbeschouwingen die zeggen de waarheid in pacht te hebben. Is het dan niet een klein beetje arrogant om er klakkeloos vanuit te gaan dat jouw religie de ware is?

“I do not pretend to be able to prove that there is no God. I equally cannot prove that Satan is a fiction. The Christian god may exist; so may the gods of Olympus, or of ancient Egypt, or of Babylon. But no one of these hypotheses is more probable than any other: they lie outside the region of even probable knowledge, and therefore there is no reason to consider any of them.” ~ Bertrand Russell

Niemand kan bewijzen dat God bestaat en niemand kan bewijzen dat God niet bestaat. Het bewijzen van een geloof is zinloos, dus dat hoeven we ook niet te proberen. Ik ben een rationalist – ik probeer alles met mijn verstand te beredeneren – dus voor mij is geloven geen optie. Ben ik dan een atheïst? Misschien, maar ik laat me liever niet in een hokje plaatsen. Ik acht het hoogstonwaarschijnlijk dat er een god bestaat – en heb bar weinig sympathie voor hem – mocht hij wel bestaan.

“Wie gelooft, denkt niet – en wie denkt, gelooft niet.” ~ Bert Keizer

Dus jij denkt dat je na het leven gewoon dood bent? Dat er niets is? Ja, dat denk ik.
Wat heeft het leven dan voor zin? Het doel van mijn leven is het hier en nu. Ik zie dit leven niet als een voorbereidingstijd op het hiernamaals. Ik wil een zo goed mogelijk leven leiden en de wereld verbeteren waar ik kan. Ben je dan niet bang om te sterven? Nee, de dood is een logisch gevolg van het leven. Maar ik vind het leven te leuk en ik heb nog te veel te doen, om het leven nu al vaarwel te zeggen. Als we nu eens allemaal voor het hier en nu leefden, zou de wereld er dan niet veel beter uitzien?

“Imagine there’s no heaven, it’s easy if you try. No hell below us, above us only sky. Imagine all the people living for today… You may say I’m a dreamer, but I’m not the only one. I hope someday you’ll join us, and the world will be as one.” ~ John Lennon

De meeste mensen zien wel in dat religie geografisch bepaald is. Als je in Bagdad geboren wordt, is de kans zeer groot dat je moslim wordt. Daarom ben ik God dankbaar dat ik hier geboren ben, is het even triomfantelijke als kortzichtige antwoord dat je vaak krijgt als je dit aan een christen voorlegt. Maar God is toch rechtvaardig? Waarom geeft hij jou wel dat ‘voorrecht’ van een christelijke omgeving en een ander niet? God heeft ooit in een grijs verleden al bepaald wie er naar de hemel gaat en wie niet, de uitverkiezing noemt men dat. Door deze loterij heeft het leiden van een goed leven geen enkele toegevoegde waarde, God kan zijn besluit immers niet meer veranderen.

“The fact that a believer is happier than a sceptic is no more to the point than the fact that a drunken man is happier than a sober one.” ~ George Bernard Shaw

God heeft ook ooit satan ontworpen, dan kunnen we die de schuld geven van alle slechte dingen die op deze wereld gebeuren. Lekker makkelijk toch: het goede komt van God, het kwade komt van satan. Wel een beetje lullig dat wij in het Westen zoveel van het goede van God krijgen – en dat men in Afrika vooral last heeft van de hongersnoden en epidemieën van satan. God is liefde.

“Wenn ein Gott diese Welt gemacht hat, möchte ich nicht der Gott sein; ihr Jammer würde mir das Herz zerreissen.” ~ Arthur Schopenhauer

Er wordt mij wel eens verweten dat ik tegen het geloof aan zou schoppen. Daar ben ik het totaal niet mee eens. Ergens tegenaan schoppen is voor mij ongefundeerd iets kapot maken, zonder goede argumenten. Ik geef toe dat ik  af en toe fel ageer tegen, met name het christelijk, geloof – omdat religie mijns inziens een groot kwaad is. Er zijn miljoenen mensen vermoord in de naam van God. En dat is niet alleen gebeurd door moslims. De christenen zijn ooit begonnen met de kruistochten, de islamieten hebben het van ‘ons’ geleerd. Recentere voorbeelden zijn de etnische zuiveringen in de Balkan en het geweld in de Arabische wereld.

“Meent niet, dat Ik gekomen ben, om vrede te brengen op de aarde; Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard. Want Ik ben gekomen, om den mens tweedrachtig te maken tegen zijn vader, en de dochter tegen haar moeder, en de schoondochter tegen haar schoonmoeder. En zij zullen des mensen vijanden worden, die zijn huisgenoten zijn.” ~ Mattheüs 10:34-36

Gelukkig hebben we momenteel in Nederland weinig last van gewelddadige religieuzen. Maar discriminatie van homo’s en vrouwen is nog altijd aan de orde van de dag. Religie polariseert en maakt het onmogelijk dat mensen als gelijken samenleven en elkaar respecteren. Veel gelovigen willen wel gerespecteerd worden, maar hebben geen respect voor anderen. Er mag geen kritiek geuit worden op het geloof, want dat hoort niet. Het lijkt mij juist goed dat we het debat met open vizier aangaan en openstaan voor andere meningen. We hoeven het niet altijd met elkaar eens te zijn – dat zou het leven heel saai maken – maar we moeten niet klakkeloos vast blijven houden aan religieuze dogma’s. Ik probeer niemand te overtuigen van mijn gelijk – want ik weet niet wat de waarheid is – maar ik hoop wel mensen aan te zetten tot denken. Er is namelijk geen essentiëler vraagstuk dan het vraagstuk van ons bestaan.

“It’s not my intention to tell people what to think, it’s my intention to tell people what to think about.”

Jaap van Ark

 

Gaat het Financial Fair Play plan de kloof tussen de Nederlandse clubs en de Europese topclubs verkleinen?

Geplaatst: april 19, 2012 in Voetbal
0

De kloof tussen de Nederlandse voetbalclubs en de Europese topclubs wordt steeds groter. Ajax won in 1995 nog de Champions League, maar anno 2012 lijkt dat onmogelijk. Geld is inmiddels veruit de belangrijkste factor in het voetbal en de Nederlandse competitie blijft op dat gebied ver achter bij de Europese topcompetities. De UEFA heeft een plan bedacht om het gat tussen de kleine en de grote clubs te verkleinen: het Financial Fair Play plan (FFP).

Nederlandse clubs

De economische crisis heeft ook keihard toegeslagen in de voetbalwereld. Daar er in het bedrijfsleven flink bezuinigd wordt, blijft men in het voetbal geld uitgeven wat er niet is. In 2010 stegen de salariskosten in de Nederlandse Eredivisie van 273 naar 288 miljoen euro.[1] Nederlandse voetbalclubs stonden in het verleden bekend om hun gezonde financiële huishouding, maar daar is inmiddels geen sprake meer van. Het is inmiddels meer regel dan uitzondering dat een voetbalclub meer uitgeeft dan er binnenkomt. In het seizoen 2009/’10 behaalden de Eredivisieclubs een negatief netto bedrijfsresultaat van 71,8 miljoen euro. In het seizoen 2007/’08, voor de economische crisis, was dit nog een positief resultaat van 64,2 miljoen euro. Aan het saldo afschrijving en resultaat vergoedingssommen kun je zien dat er meer aan transfergelden is uitgegeven dan binnengekomen.

Europese topclubs

De Europese topclubs kampen al jaren met enorme schulden. De clubs die de laatste jaren het Europese voetbal domineren blijken niet veel waarde te hechten aan een sluitende begroting. Manchester United, FC Barcelona en Real Madrid spannen de kroon als het gaat om megaschulden: ze hebben respectievelijk 826, 442 en 327 miljoen euro schuld.[2] Toch kopen deze clubs telkens nieuwe spelers voor enorme bedragen, zodat de sportieve kloof met andere clubs steeds groter wordt. Manchester City maakte het in 2011 wel heel bont door ondanks een recordverlies van 210 miljoen euro, 86 miljoen euro uit te geven aan nieuwe spelers.[3] Toch lijken de Europese topclubs zich geen zorgen te maken. De meeste clubs zijn inmiddels overgenomen door puissant rijke oliebaronnen of investeringsmaatschappijen uit het Midden-Oosten en Rusland. Daarnaast zijn de inkomsten van de Europese topclubs vele malen groter dan die van de Nederlandse clubs. Real Madrid boekte in het seizoen 2009/2010 een omzet van 438,6 miljoen euro. Alle Nederlandse Eredivisieclubs samen boekten in hetzelfde seizoen een omzet van 420 miljoen euro.[4]

Onderlinge verschillen

Het grote verschil in inkomsten tussen Nederlandse clubs en Europese topclubs wordt vooral gemaakt op het gebied van sponsoring en media. Qua sponsorinkomsten doet Nederland het relatief gezien heel aardig, maar als het om mediagerelateerde inkomsten gaat is het gat inmiddels enorm geworden. Daar Engelse clubs in 2009 1,2 miljard euro verdienden aan de media, hadden de Nederlandse clubs maar 54 miljoen euro te verdelen.[5] In 2011 zit in de prijzenpot van het Europese voetbal 750 miljoen euro.[6]  Doordat rijke clubs overal de beste spelers wegkopen, maken zij veel meer kans om prijzen te winnen. Hierdoor wordt zowel de sportieve als de financiële kloof tussen de Europese topclubs en de Nederlandse clubs steeds groter.

Wat houdt het Financial Fair Play plan van de UEFA in?

De Europese voetbalbond UEFA heeft een plan bedacht om de financiële kloof tussen de voetbalclubs in Europa te verkleinen. De bond wil clubs, die ondanks enorme schulden geld blijven uitgeven, gaan straffen voor hun financiële wanbeleid.

De hoofdlijnen van het plan zijn de volgende:[7]

  • Clubs mogen in de periode 2011-2014 een maximale schuld hebben van 45 miljoen euro.
  • In de periode 2014-2017 mag deze schuld nog maximaal 30 miljoen euro zijn.
  • Als er geen eigenaar is die bovengenoemde schuld kan financieren, mag de schuld maximaal 5 miljoen euro zijn.
  • Als een eigenaar schuld van een club overneemt, doet hij dit in ruil voor aandelen.
  • Vanaf het seizoen 2013-2014 mogen de uitgaven aan transfers en salarissen niet hoger zijn dan de uitgaven.

Het belangrijkste punt van dit plan is dat voetbalclubs break-even moeten draaien. Investeringen op de lange termijn vallen niet onder de break-even regel omdat de UEFA vindt dat deze een club juist gezonder maken.[8] Als clubs zich niet aan bovenstaande regels houden kunnen ze worden uitgesloten van deelname aan Europees voetbal en in het ergste geval wordt hun licentie ingetrokken.

Conclusie

In vergelijking met de Europese topclubs vallen de schulden van de Nederlandse clubs mee. In Europa zijn schulden van enkele honderden miljoenen euro’s niet ongebruikelijk. Toch geven ook de Nederlandse voetbalclubs meer uit dan er binnen komt. Volgens de regels van het FFP moet een voetbalclub break-even draaien en mag het geen schulden hebben. De Europese topclubs moeten hun enorme schulden aflossen en kunnen niet meer klakkeloos geld uitgeven dat er niet is. Ze moeten hun financiële huishouding op orde hebben en het aantrekken van dure spelers wordt lastiger. Ook de Nederlandse clubs moeten flink bezuinigen. Door de grote verschillen aan inkomsten tussen Nederlandse clubs en Europese topclubs lijkt de kloof, ondanks de goede bedoelingen van de UEFA, inmiddels onoverbrugbaar geworden.

 

Waarom de media links zijn

Geplaatst: april 10, 2012 in Politiek
0

Er wordt regelmatig beweerd dat de media in Nederland links zijn. Het is een publiek geheim dat de toonaangevende opiniemakers in ons land overwegend op linkse partijen stemmen.
De vraag is: waarom?

Frits Bolkestein (oud-leider van de VVD) betoogt vandaag in De Volkskrant dat dit komt door een afkeer jegens het kapitalisme onder journalisten. http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3238343/2012/04/10/Frits-Bolkestein-Moraliserend-links-houdt-erg-van-zielig.dhtml
“Wij zijn een moraliserend volk en journalisten zijn daar een afspiegeling van.”, aldus Bolkestein. Hij haalt de Duitse socioloog Max Weber aan die twee soorten ethiek onderscheidt. De ethiek van de intentie en de ethiek van de gevolgen. Is een daad goed te noemen omdat de bedoeling goed is, of omdat de gevolgen goed zijn?

Volgens Bolkestein is een daad moreel gezien goed als de gevolgen goed zijn. Oftewel: het doel heiligt de middelen. Dit is ook meteen de veronderstelling van het kapitalisme. Wanneer het individu zijn kapitaal laat groeien, neemt de totale welvaart toe – en daar profiteert iedereen van mee. Adam Smith, één van de grondleggers van het kapitalisme, formuleerde het als volgt: “Private vices yield public benefits”. Eigenlijk is onze daad moreel gezien slecht, want we willen er zelf beter van worden. Maar uiteindelijk wordt iedereen er beter van, dus is onze daad moreel gezien alsnog goed. Het kapitalisme heeft ons economisch gezien veel goeds gebracht, maar een samenleving bestaat uit meer dan een economie. Door onze enorme consumptiedrang raken natuurlijke hulpbronnen uitgeput en wordt het milieu aangetast. Daarnaast wordt het verschil tussen arm en rijk steeds groter. Het probleem van de ethiek van de gevolgen is dat wij niet van te voren weten welke gevolgen onze daden teweegbrengen.

Uit het voorgaande kunnen we opmaken dat veel journalisten meer zien in de ethiek van de intentie. Doen wij iets met de bedoeling er zelf beter van te worden, of met de bedoeling dat de samenleving er beter van wordt? Het gaat hier dus puur om de intentie, want wij weten niet wat de gevolgen zijn. Dat wil overigens niet zeggen dat journalisten per definitie anti-kapitalistisch zijn. Ze staan alleen kritisch tegenover de egoïstische denkwijze van het kapitalisme. En is dat juist niet één van de belangrijkste taken van een journalist: kritisch zijn?

Hiermee is nog steeds geen antwoord gegeven op de vraag waarom de media links zijn. Bolkestein komt in zijn opiniestuk ook niet tot een eenduidig antwoord. Toch denk ik dat hij met zijn stuk over ethiek een heel eind op de goede weg is. We mogen er vanuit gaan dat journalisten hoogopgeleide mensen zijn. Uiteraard zijn de meeste VVD’ers dat ook. Waar zit dan het verschil?
Een VVD’er gaat stemmen om er zelf beter van te worden. Hij is al rijk, maar wil nog rijker worden. De overwegend linkse journalisten gaan stemmen voor een betere samenleving. Zij bekijken de wereld genuanceerder omdat ze in hun werk dagelijks andere opvattingen tegenkomen. Ondanks dat ze zelf meer belasting moeten betalen bij een linkse regering stemmen ze niet voor zichzelf, maar met de hoop op een betere samenleving voor iedereen.
Ik zou de media dus vooral als genuanceerd willen definiëren – en als Bolkestein dat links wil noemen, mag dat. Een verschil in intentie dus, maar wat de gevolgen zijn moeten we afwachten.

Jaap van Ark

Hoe rechtvaardig is de wet?

Geplaatst: januari 30, 2012 in Politiek
0

Ik ga uit van de veronderstelling van Nietzsche dat er geen feiten bestaan, enkel interpretaties. In mijn ogen is een crimineel iemand die niet rechtvaardig handelt. In zekere zin heeft ieder mens criminele trekjes, maar dat is mijn interpretatie. Maar wat is rechtvaardig? De Franse filosoof Derrida zegt er het volgende over: “Rechtvaardigheid is bovenal, en eigenlijk uitsluitend een kwestie van interpretatie, niet van regels. Als de daad er eenvoudig in bestaat een regel toe te passen zal men deze daad misschien legaal noemen, in overeenstemming met het recht, maar men zou ongelijk hebben te beweren dat de beslissing rechtvaardig is geweest.”

Dat wil niet zeggen dat de wet overbodig is. De wet is over het algemeen democratisch ontworpen, dus er staan regels in waar de meerderheid het mee eens is. Maar de wet is niet onfeilbaar, er moet steeds over nagedacht worden op welke punten de wet tekort schiet. Landen en mensen veranderen en dat kan niet zonder dat de wet zich daarop aanpast. Is de wet rechtvaardig? We weten zelf niet wat rechtvaardig is, dus de wet kan nooit rechtvaardig zijn. De wet heeft wel de intentie de rechtvaardigheid te benaderen.

Als je op klaarlichte dag in een drukke bebouwde kom waar kinderen oversteken te hard rijdt, krijg je exact dezelfde boete als je dezelfde overtreding ’s nachts begaat terwijl er niemand op straat is. Is dat rechtvaardig? Stel dat je voor bovengenoemde overtreding een boete van tachtig euro krijgt. Voor iemand met een maandloon van duizend euro komt deze boete veel harder aan dan voor iemand die 50.000 euro per maand verdient. Is dat rechtvaardig?

Gelukkig zijn in onze grondwet ook onze rechten gewaarborgd. We zijn trots op de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van godsdienst, het beginsel van gelijke behandeling en ga zo maar door. Het frappante aan deze rechten is dat ze elkaar tegenspreken. In Nederland is godslastering bijvoorbeeld strafbaar. Dit gaat duidelijk in tegen de vrijheid van meningsuiting en het beginsel van gelijke behandeling. Waarom hebben godsdienstige meningen meer recht op wettelijke bescherming dan niet-godsdienstige?

Vrijheid van godsdienst klinkt ook fantastisch, maar in principe is het niets meer of minder dan een wet die mensen de vrijheid geeft om de vrijheid van anderen in te perken. Daarnaast is het heel lastig vast te stellen wat nu precies een godsdienst of religie is. Hindoeïsme en boeddhisme vallen inmiddels onder de noemer religie. Maar waarom geloof in kabouters, voetbal of de wetenschap niet? Door de godsdienstvrijheid af te schaffen verdwijnt het onderscheid tussen overtuigingen die men tot religies heeft gedoopt en overtuigingen die dat predicaat niet hebben gekregen. Voor de belijders van godsdiensten verandert er niets: de vrije uitoefening van hun geloof wordt gegarandeerd door de vrijheid van meningsuiting, vergadering en vereniging.

Jaap van Ark

Voetbalsupporters zijn geen haar beter dan religieuzen

Geplaatst: januari 9, 2012 in Voetbal
0

Regelmatig verwijt ik mensen dat ze naïef zijn. Mensen die klakkeloos in Derk Ogilvie, Jezus of Allah geloven; ik vind ze stuk voor stuk dom. Maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat ik zelf geen haar beter ben. Ik ben namelijk voetbalsupporter. Mijn religie is voetbal. Oké, voetbal  heeft bij lange na niet zoveel doden op haar geweten dan andere religies, maar qua verkrachtingen komen we aardig in de buurt. Verkrachting van de sport heb ik het dan over.

Voor mij is voetbal pure romantiek. Ik kan intens genieten van een mooie aanval, of van een buitenspeler die zijn directe tegenstander keer op keer zijn hielen laat zien. Voor mij is mooi voetbal veel belangrijker dan het resultaat. Het resultaat komt vanzelf als het voetbal goed is, zo hou ik mezelf voor. Ik ben een ouderwetse Ajacied: liever verliezen met goed voetbal, dan winnen met slecht voetbal. Daarom voel ik me verheven boven PSV-supporters: die hoeven geen goed voetbal, als ze maar winnen. Zo naïef ben ik mensen.

Natuurlijk was ik teleurgesteld na de verloren WK-finale tegen Spanje, maar diep van binnen was ik blij dat de best voetballende ploeg gewonnen had. Mijn liefde voor het spelletje won het met gemak van mijn chauvinisme. Eigenlijk schaamde ik mezelf een beetje voor het voetbal dat we hadden laten zien. Wij, die het totaalvoetbal hebben uitgevonden probeerden  met saai resultaatvoetbal wereldkampioen te worden. Ik heb meer genoten van het EK 2008, waar we wereldkampioenen Italië en Frankrijk verpulverden en vervolgens roemloos ten onder gingen tegen Rusland.

Aankomende zomer zal nogmaals pijnlijk duidelijk worden hoe naïef wij voetbalsupporters zijn. In Manchester en Eindhoven zullen duizenden mensen samenkomen op een plein om hun kampioenen toe te juichen. Hun kampioenen? Nee, diep van binnen weten de supporters ook dat dit niet hun kampioenen zijn. Het zijn spelers gekocht met de miljoenen van oliebaronnen of de gemeente. De clubs hebben hun elftallen niet opgebouwd door goed beleid en een goede jeugdopleiding, maar door wanbeleid. Maar de supporters van Manchester City en PSV zullen er niet minder hard om juichen. Geef ze eens ongelijk. Zou ik het anders doen? Waarschijnlijk niet, en anders ben ik de uitzondering die de regel bevestigt.

Ach, misschien was het voor Ajax wel goed als een rijke oliebaron de club zou opkopen. Dan is het eindelijk afgelopen met dat gezeik over het kamp-Cruijff, het kamp-Ten Have, de vijfde colonne en al die andere stromingen. Moeten we in de jeugdopleiding individueel of in teamverband opleiden? Huh, jeugdopleiding? Die hebben we niet meer nodig, we kopen wel spelers. Hoogstens een paar hotels waar we alle spelers kunnen onderbrengen. Scheelt een hoop gezeur. Alles in het belang van Ajax natuurlijk.

Maar onze redding is nabij: het Financial Fair Play plan van de UEFA. Clubs die enorme schulden hebben worden uitgesloten van Europese toernooien. Geloof je het zelf? Een Champions League zonder FC Barcelona, Real Madrid en Manchester United? Ik dacht het niet. Voor iedereen was het duidelijk dat de 1-7 overwinning van Olympique Lyon bij Dinamo Zagreb geen zuivere koffie was. De UEFA verklaarde doodleuk dat ze geen aanleiding zag voor een onderzoek. Van deze corrupte club, onder leiding van Michel Platini die uitbundig stond te juichen in een stadion in Brussel terwijl 39 voetbalsupporters de dood vonden, hoeven we helemaal niets te verwachten.

Vroeger, ach wie ben ik om het over vroeger te hebben, was voetbal bedoeld om de supporters te vermaken. Tegenwoordig draait voetbal alleen nog maar om geld. Ik wil zo graag die naïeve voetbalsupporter zijn die geniet van een mooie actie, maar ik kan het niet meer. Natuurlijk is voetbal nog steeds voor de supporters, wij betalen ons namelijk scheel voor een kaartje. Het grote geld heeft de voetbalsport verkracht, zoals de priesters kleine jongetjes hebben verkracht. En hoe graag ik het ook zou willen, dat heeft niets met romantiek te maken.

Jaap van Ark

Oudere berichten
Nieuwere berichten