Archief voor de ‘Politiek’ Categorie

my_image_of_the_quran_by_msnsam-d50xawoThe same question keeps coming back: is Islam a religion of peace or a religion of violence? As often, the truth is found somewhere in the middle. Fact is that Islamic terrorists use religious texts to legitimate their actions. What strikes me is that a lot of people – even Muslims – still don’t seem to know what’s written in the Quran, this does no good to the religious discussion. One person only recites peaceful passages from the Quran, the other only hateful passages. In this article I quote some verses (Ayas) from the Quran about peace and violence to show that it’s not merely a matter of interpretation, but mainly a matter of cherry picking.

I am aware of the fact that my approach is vulnerable in the sense that I’m cherry picking myself and that there is a danger of ‘quoting out of context’. However, one should know that the Qur’an contains 114 chapters (Suras) arranged roughly from longest to shortest with the exception of the short first chapter (the Fatiha or ‘Opening’). This arrangement means that chapters often bear very little relation to preceding and following ones. I only quote complete verses and if I think it’s relevant also the surrounding verses to avoid quoting out of context. However, I strongly encourage you to read the Quran yourself if you’re interested in this subject. For a broader context and deeper understanding you should also read the ḥadīṯh which is about the words and deeds of the Prophet Muhammad.

Peaceful verses

“There is no compulsion in religion: rectitude has become distinct from error. So one who disavows the Rebels and has faith in Allah has held fast to the firmest handle for which there is no breaking; and Allah is all-hearing, all-knowing.” [2:256]

“That is why We decreed for the Children of Israel that whoever kills a soul, without [its being guilty of] manslaughter or corruption on the earth, is as though he had killed all mankind, and whoever saves a life is as though he had saved all mankind. Our apostles certainly brought them manifest signs, yet even after that many of them commit excesses on the earth.
Indeed the requital of those who wage war against Allah and His Apostle, and try to cause corruption on the earth, is that they shall be slain or crucified, or have their hands and feet cut off from opposite sides or be banished from the land. That is a disgrace for them in this world, and in the Hereafter there is a great punishment for them,
excepting those who repent before you capture them, and know that Allah is all-forgiving, all-merciful.”
[5:32-33]

Parts of the verses above are often recited to show that Islam is a religion of peace. Some scholars claim that Sura 2:256 is abrogated (I explain the ‘Law of Abrogation’ later) by other Suras like Sura 9:5 that orders to kill the polytheists. Sura 5:32 says that killing one soul is the same as killing all mankind, but Sura 5:33 says that those who wage war against Allah should be slain or crucified. This contradiction leaves some space for interpretation. Most Islamists consider ‘the West’ as a homogeneous group that is waging war against Islam, so in their eyes it’s legitimate to kill all Westerners.

Violent verses

“Warfare has been prescribed for you, though it is repulsive to you. Yet it may be that you dislike something while it is good for you, and it may be that you love something while it is bad for you, and Allah knows and you do not know.” [2:216]

“Fight in the way of Allah those who fight you, but do not transgress. Indeed Allah does not like transgressors.
And kill them wherever you confront them, and expel them from where they expelled you, for faithlessness is graver than killing. But do not fight them near the Holy Mosque unless they fight you therein; but if they fight you, kill them; such is the requital of the faithless.
But if they relinquish,1 then Allah is indeed all-forgiving, all-merciful.
Fight them until faithlessness is no more, and religion becomes [exclusively] for Allah. Then if they relinquish, there shall be no reprisal except against the wrongdoers.” [2:190-194]

“Then your Lord signaled to the angels: ‘I am indeed with you; so steady the faithful. I will cast terror into the hearts of the faithless. So strike their necks, and strike each of their fingertips!’” [8:12]

Then, when the sacred months have passed, kill the polytheists wherever you find them, capture them and besiege them, and lie in wait for them at every ambush. But if they repent, and maintain the prayer and give the zakāt, then let them alone. Indeed Allah is all-forgiving, all-merciful.
If any of the polytheists seeks asylum from yougrant him asylum until he hears the Word of Allah. Then convey him to his place of safety. That is because they are a people who do not know.” [9:5-6]
Note: Zakāt is a religious tax.

“Fight them; Allah will punish them by your hands and will disgrace them and give your victory over them and satisfy the breasts of a believing people.
And remove the fury in their hearts. And Allah turns in forgiveness to whom He wills; and Allah is knowing and wise.”
[9:14-15]

“When you meet the faithless in battle, strike their necks. When you have thoroughly decimated them, bind the captives firmly. Thereafter either oblige them [by setting them free]or take ransom till the war lays down its burdens. That [is Allah’s ordinance], and had Allah wished He could have taken vengeance on them,1but that He may test some of you by means of others. As for those who were slain in the way of Allah, He will not let their works go awry.” [47:4]

Parts of the verses above are often recited by jihadi ideologists to encourage Muslims to fight the unbelievers. And indeed, the call for violence in this verses is very clear. But there again is a contradiction, because there is also space for forgiveness. The verse after the famous Sword Verse even tells Muslims to grant asylum to the polytheists because ‘they are the people that not know’.

Reward

“If you are slain in the way of Allah, or die, surely forgiveness and mercy from Allah are better than what they amass.
And if you die or are slain, you will surely be mustered toward Allah.”
[3:157-158]

“Do not suppose those who were slain in the way of Allah to be dead; rather they are living and provided for near their Lord.” [3:169]

“Not equal are those of the faithful who sit back —excepting those who suffer from some disability— and those who wage jihād in the way of Allah with their possession and their persons. Allah has graced those who wage jihād with their possessions and their persons by a degree over those who sit back; yet to each Allah has promised the best reward, and Allah has graced those who wage jihād over those who sit back with a great reward:” [4:95]

“Those who have believed and migrated, and waged jihād in the way of Allah with their possessions and persons have a greater rank near Allah, and it is they who are the triumphant.
Their Lord gives them the good news of His mercy and [His] pleasure, and for them there will be gardens with lasting bliss,
to remain in them forever.
With Allah indeed is a great reward.” [9:20-22]

In these verses we see that a reward is promised to the ones that die in the way of Allah. What exactly dying in the way of Allah means, is a matter of interpretation. Scholars make a distinction between ‘the greater jihad’ which is the inner battle of the soul and the ‘lesser jihad’ which is the violent battle against unbelievers. Since Sura 4:95 makes an exception for disabled people we can assume that this verse is about the violent battle. Some Islamist scholars claim that jihad is the sixth pillar of Islam, most Muslims strongly disagree with that.

It’s very important to keep in mind that the Quran is written a long time ago, in a totally different world. The problem is however that most orthodox Muslims believe that the Quran was uncreated and that the earthly Quran is simply an exact copy of Allah’s eternal word. To excuse or explain parts of the Quran by referring to historical context is therefore highly problematic. If the Quran is indeed Allah’s eternal guidance to mankind, human beings should be able to follow it at all times and under all circumstances. If we read the verses above we see a lot of contradictions. Sometimes in different chapters, but even in the same verse. It usually starts with a call for violent battle and ends with the phrase that Allah is forgiving and merciful. Important here is that there is only mercy for people that convert to Islam. Furthermore there are verses that say that there is no compulsion in religion and that killing is bad – but also verses that call to kill the unbelievers. Important here is that the Quran works according the ‘Law of Abrogation’, which means that where two verses contradict each other, the more recent one cancels out (abrogates) the earlier one. In general terms, it can be stated that passages ‘revealed’ in Medina will always abrogate passages ‘revealed’ in Mecca if there is any conflict between them. Unfortunately most violent verses have been revealed later than the peaceful ones and thus have more religious authority.

If you believe in God and if you believe the Quran is the infallible word of God, then it’s pretty hard to resist the call for violence towards infidels. We see that both jihadi ideologists and moderate Muslims only use the verses of the Quran they like. On the one hand we should be happy that most Muslims ignore the violent passages, on the other hand we should acknowledge that they are there – and we should discuss that problem. The inspiration or excuse for violence is not coming out of nowhere, it’s coming from the Holy Book.

 

References

Averroes, “The chapter on Jihad” of Bidayat al-mujtahid [A manual of Islamic legal thought] in: Peters (1996), 27-42.

Peters, R. “Jihad, an introduction” in: Jihad in Classical and Modern Islam, 1996, 1-8.

The Quran. Online Translation and Commentary. http://al-quran.info/#home

Townsend, P. Arabic for Unbelievers. 2014.

Het was weer een dag van OPHEF gisteren. En zoals vaak als er OPHEF is, was Geert Wilders de dader en was politiek correct Nederland het slachtoffer. Greet twitterde, of tweette zo u wilt, een filmpje met bootvluchtelingen op de Middellandse Zee die ‘Wij gaan Europa in’ zingen. Niet mijn humor, kan ik u verklappen. Wat bezielt je dan als volksvertegenwoordiger?

Aandacht, Greet leeft voor aandacht. En die aandacht krijgt hij, vooral van z’n grootste tegenstanders. Met zulke vijanden… enfin, u snapt het wel. Greet wordt daarom ook wel een populist genoemd, maar misschien is hij ook wel gewoon een slechte cabaretier. Net zoiets als Freek de Jonge, met zure ‘grappen’ proberen je politieke agenda te verwezenlijken. Maar van politiek correct Nederland mag Freek dat. Greet mag dat niet. En eigenlijk was ik het daar eerst wel mee eens. Greet is namelijk een volksvertegenwoordiger en ook nog eentje waar veel mensen op stemmen. Die moeten we wel serieus nemen, toch? Maar misschien moet ik mijn mening bijstellen. Misschien moeten we met z’n allen Greet maar niet zo serieus meer nemen en meewarig lachen om z’n rare fratsen, net zoals we bij Freek doen.

Er kwam gisteren nog een filmpje voorbij, van linkse jongeren over racisme. Ook niet mijn humor. Een filmpje waarin het begrip racisme nogal aan inflatie onderhevig is, met de titel: Ik ben geen racist, maar… De strekking van het filmpje: als u tegen een moskee in uw straat bent of kritiek hebt op de multiculturele samenleving dan bent u een racist. Oftewel, we willen u het zwijgen opleggen en anders denken verbieden. Vorige week werd in Charleston op vreselijke wijze duidelijk hoe gevaarlijk racisme is en dat het nog lang niet uitgebannen is. Er zijn nog steeds idioten die denken dat mensen met een andere huidskleur minderwaardig zijn. Hoe ontzettend stupide en ziek kun je zijn? Echter, laten we niet iedereen die kritiek heeft op een bepaalde cultuur of religie als een racist bestempelen. Laten we vooral met elkaar blijven praten en niet elk debat doodmaken, want dat is veel gevaarlijker.

En Geert Wilders? Geert Wilders is misschien geen racist, maar… hij heeft wel smakeloze humor.

Via een blog met deze weinig originele titel hoop ik jullie de komende weken op de hoogte te houden van mijn ervaringen in Marokko. Deze titel heb ik gekozen omdat ik geïnspireerd ben door de alom geprezen serie Onze man in Teheran van Thomas Erdbrink. Het mooie aan deze serie is dat juist het persoonlijke karakter een fascinerende inkijk geeft in een, voor ons westerlingen, ongrijpbare wereld. Nu weet ik ook wel dat Teheran en Marrakech werelden van verschil zijn, maar toch hoop ik vanuit deze standplaats een kijkje te geven in de Arabische cultuur en religie.

Waarom ga je juist naar Marrakech of all places? Ten eerste vooral omdat het op mijn pad kwam. Ik was op zoek naar een internship in Afrika of Zuid-Amerika en toen tipte een Duitse vriend me over dit project. Het is de bedoeling dat ik content ga schrijven voor een reisapp, vanuit Nederlands perspectief. Je zult begrijpen dat de culturele verschillen tussen het conservatieve Marokko en het liberale Nederland nogal groot zijn: aan mij de taak om dit te verwoorden en een gulden middenweg te vinden voor Nederlandse toeristen. Verder zal ik de sociale media bijhouden en af en toe Engelse les geven. Kortom, ik ga drie van mijn grootse passies combineren: reizen, schrijven en onderwijzen.
De tweede reden is echter mijn grootste drijfveer, namelijk een enorme fascinatie voor de Arabische wereld. Er is geen plek ter wereld waar de politieke situatie interessanter en complexer is dan het Midden-Oosten. Ik weet dat Marokko niet tot het Midden-Oosten behoort maar het is voor mij een unieke kans om me meer te verdiepen in de Arabische en islamitische cultuur. Wat vind ik zo fascinerend aan de Arabische wereld? De onderwerping aan gezag, de nederigheid, de rol van religie, het belang van tradities, het leven voor iets groters. Eigenlijk alles waar wij in ons liberale, seculiere Westen zo tegen zijn. Ik ben opgegroeid met het Midden-Oosten als brandhaard. Het conflict tussen Israël en de Palestijnen. De aanslagen van 11 september 2001 en de daaropvolgende oorlogen in Irak en Afghanistan. De angst dat Saddam Hoessein met zijn massavernietigingswapens (die hij achteraf niet bleek te hebben) de wereld zou vernietigen. Ik zat aan de krant gekluisterd, een tv hadden mijn ouders niet vanwege religieuze principes. De jubelstemming die de Arabische Lente in eerste instantie teweegbracht en de puinhopen die het achterliet. De oorlog in Syrië, de opkomst van IS en de dubieuze rol die het Westen bij dit alles gespeeld heeft en nog steeds speelt. De lijst is onuitputtelijk.

Deze ontwikkelingen hebben mijn interesse in de Arabische wereld versterkt. Daarnaast ben ik door mijn afkomst (Bible Belt) altijd al geïnteresseerd geweest in de relatie tussen politiek en religie. Ik denk dat, ondanks wat vele ‘deskundigen’ beweren, politiek en religie voor fundamentalisten niet los van elkaar te zien is. En met fundamentalisten bedoel ik geen extremisten, maar gelovigen die hun heilige boek letterlijk interpreteren en geen andere interpretatie dulden. Dit alles heeft ervoor gezorgd dat ik zelf een ‘deskundige’ wil worden op het gebied van het Midden-Oosten, hoewel ik weet dat dit een mission impossible is. Een master Midden-Oosten studies is waarschijnlijk dan ook de volgende stap in mijn academische carrière, maar ik ben me er terdege van bewust dat zelfs een leven lang studeren te kort is om deze complexiteit te vatten. Vandaar dat ik niet alleen vanuit mijn westerse wereldje de betweter wil uithangen, maar de cultuur zelf ook wil ervaren. Het paradoxale daaraan is dat je enerzijds dichtbij moet staan om te begrijpen en eventueel te verklaren, maar anderzijds afstand moet houden om je kritische blik niet te verliezen. Kortom, een mooie uitdaging. In deel 2 van deze serie meer over het land Marokko.

‘That’s right, and the answer to that cannot be the usual Leftist reactions of tolerance and understanding. No! By doing so, liberalism would undermine itself little by little. We have a right to set limits. We feel too guilty in Europe — our multicultural tolerance is the effluent of a bad conscience, of a guilt complex that could cause Europe to perish. The greatest threat to Europe is its inertia, its retreat into a culture of apathy and general relativism. I am dogmatic in that sense. Freedom cannot be sustained without a certain amount of dogmatism. I don’t want to cast doubt on everything or question everything. Liberal dogmatism is based on what Hegel called moral substance. That’s why I am also against every form of political correctness, which attempts to control something that should be a part of our moral substance with societal or legal bans.’

‘Tolerance is not a solution there. What we need is what the Germans call a Leitkultur, a higher leading culture that regulates the way in which the subcultures interact. Multiculturalism, with its mutual respect for the sensitivities of the others, no longer works when it gets to this “impossible-à-supporter” stage. Devout Muslims find it impossible to tolerate our blasphemous images and our disrespectful humor, which constitute a part of our freedom. But the West, with its liberal practices, also finds forced marriages or the segregation of women, which are a part of Muslim life, to be intolerable. That’s why I, as a Leftist, argue that we need to create our own leading culture.’

http://www.spiegel.de/…/slavoj-zizek-greatest-threat-to-eur…

Dit artikel verscheen eveneens op http://www.freshpost.nl/

Stel, in het puur hypothetische geval, dat de gruweldaden van de Islamitische Staat en de aanslagen in Parijs en Kopenhagen toch een heel klein beetje geïnspireerd zijn door een bepaalde niet nader te noemen religie. Stel dat niet het gebrek aan stageplekken en een goede baan, maar een fundamentele ideologie de oorzaak is van al dit geweld. Stel dat de oorzaak niet voornamelijk bij ‘ons’ ligt. Wat dan?

Jezelf de schuld geven impliceert dat de oplossing ook bij jezelf ligt. Daarom geven maatschappijkritische mensen ook graag zichzelf de schuld van alle problemen in de wereld. Nou ja, niet zichzelf maar de samenleving waar zij onderdeel van zijn. En dan vooral degenen die de macht hebben in onze samenleving. Alle problemen in de wereld worden veroorzaakt door discriminatie en ongelijkheid die ‘wij’ teweegbrengen. Het mooie aan deze gedachte is dat wij dus ook alles op kunnen lossen, de wereld is maakbaar.

Toch blijkt dat niet iedere terrorist een slechte jeugd had, of gediscrimineerd werd. Is er dan iets anders aan de hand? Kan het zijn dat IS gedreven wordt door een fundamentele opvatting van religie? Een fundamentele geloofsopvatting brengt twee gevaren met zich mee. Ten eerste is er sprake van een zeker weten. Dat betekent dat jouw interpretatie van het geloof de ware is en dat anderen altijd ongelijk hebben. Als jij een zwak moment hebt en aan je eigen overtuiging twijfelt dan bega je een grote zonde. Je mag jezelf dus ook niet in verzoeking brengen door andere meningen toe te laten. Andere meningen komen per definitie van  de duivel en moeten uitgebannen worden.
Ten tweede is er een beter hiernamaals. Dit leven is enkel een voorbereidingstijd voor een hemels hiernamaals. Je enige doel op aarde is zoveel mogelijk mensen bekeren tot jouw geloof, goedschiks of kwaadschiks. Je mag jezelf niet overgeven aan aardse verleidingen. Het leven op aarde is een strijd, maar je zult in het hiernamaals voor eeuwig beloond worden.

Als je uit een progressief, seculier milieu komt is het haast niet voor te stellen dat er mensen zijn die hun leven baseren op een oud, zogenaamd heilig, boek. Dat er mensen zijn die niet geïnteresseerd zijn in aardse schatten als materialisme en macht. Zou het misschien zo kunnen zijn dat religieuze ideologie er voor sommigen wel toe doet? Dat de marxistische reflex om alles op te lossen met nivelleren in dit geval niet werkt? Dat fundamentalistische gelovigen helemaal niet gelijk willen zijn en dat ze juist niet bij de rest van de wereld willen horen? Dat deze terroristen niet zozeer gedreven worden door een uitzichtloze positie op aarde, maar juist door een hemelse positie in het hiernamaals waardoor men niets te verliezen heeft? Ligt de oorzaak en dus de oplossing dan toch niet voornamelijk bij ons? Is de wereld dan toch niet zo maakbaar?

Stel dat niet sociale deprivatie, maar religieuze motieven de hoofdoorzaak zijn van al dit geweld. Wat zou dat een ongemakkelijke waarheid zijn.